Kater in het Holland House
Raar maar waar: het Holland Heineken House bezorgde Dolf van der Wal de enige kater van de Winterspelen. Nee, dus niet zijn twee mislukte runs in de halfpipe waarmee hij heel ver van de medailles is gebleven. De tegenvaller zit ’m in de sluitingstijd van de oranjegekleurde, alcoholische pleisterplaats die vrijwel iedere supporter van Nederland gedurende zijn of haar verblijf in Vancouver wel een keer bezoekt. ,,Denk je je optreden als sporter een beetje waardig af te ronden, gaat de tent al om twee uur ’s nachts dicht. Toen zijn we nog maar ergens anders naar toe geweest…’’
Op het moment dat dit stukje aan de verzameling verhaaltjes op deze website wordt toegevoegd, is Dolf waarschijnlijk nog aan die herkansing bezig. ,,Niet in dat Holland House meer. We doen dat feestje met m’n familie, vrienden en kennissen wel op een andere plek over’’, beloofde hij gisteravond.
Hoe lang zal hij woensdagmiddag op Cypress Mountain zijn kunsten hebben mogen vertonen in de schaduw van die – laten dat duidelijk zijn – fantastische wonderboy Shaun White? Twee keer twintig seconden? Of nog minder? Elke tel is het dubbel en dwars waard geweest, beweerde Dolf. Half december veranderde hij door een ongelukkige landing in de sneewkom van Copper Mountain in een zwaar gehavende lappenpop. Mooi dat-ie opkrabbelde, op miraculeuze wijze herstelde en gewoon weer met dat board aan zijn voeten de trukendoos open smeet. Zo goed, dat het winterfeest van de vijf ringen hem op de gastenlijst kon plaatsen.
Vanavond of anders morgenvroeg is Dolf weer thuis in Huizen, én Olympiër-af. Met z’n boardvrienden zal hij de beelden van die kortstondige medailledroom zeker nog een paar keer terugkijken. Dat wordt lachen. En dan ziet hij in gedachten ook weer de blije, trotse, stralende gezichten van degenen die er live bij waren. Vooral zijn moeder Lidy, die na een wat minder goed verlopen knieoperatie per rolstoel is komen supporteren. Voor haar had Dolf graag zijn hele repertoire aan sprongen en figuren willen showen op dit ‘vette event’. Dat zou de hele ervaring nóg mooier hebben gemaakt.
Ach, het is ook goed zo.
Dolf vond het woensdag veel erger dat ze in het Holland House niet begrepen dat je van snowboarden best lang dorstig blijft.
Léon de Kort
Bron: Léon de Kort @ Vancouver
Delen
TERUG
