Vancouver blog: 27 februari

Nicolien

Wahnsinn!, roepen de Oostenrijkers al de hele avond op ORF1. Ja, reageer ik steeds feller, inderdaad Wahnsinn, om allerlei sneeuwdisciplines live op de buis te brengen, en wat er voor ons Nederlanders op Cypress Mountain gebeurt, bijna te negeren. G….! Schakel nu toch eens over naar het snowboarden, schreeuw ik uit pure wanhoop tegen dat plasma scherm in mijn appartement waar louter blozende boerenzonen met geweren op hun rug en Heidi-achtige, skiënde meisjes met zo’n rood-wit-rood vlaggetje op hun wang op verschijnen. De regie in Wenen, of waar het zenuwcentrum van de ORF ook mag zitten, heeft vanzelfsprekend geen boodschap aan een protesterende Flachlander…

Even uitgeweken naar Oostenrijk, om wat ander werk te verrichten, en dan moeten concluderen dat deze Alpennatie weliswaar als een wintersportland wordt beschouwd, maar dat de aandacht voor de Winterspelen op televisie beschamend is te noemen. Laat ik dit vertellen: niets is zo frustrerend als een landgenote via internet op haar weg naar het goud te moeten volgen. Pagina vernieuwen, de knop op m’n laptop is denk ik nu onbruikbaar. En de rekening van Vodafone voor het gebruik van m’n dongel zal volgende maand waarschijnlijk te vergelijken zijn met de waarde van Nicoliens goud.

In gedachten herhaal ik die laatste twee woorden nog eens. Nicoliens goud. Ze heeft het klaargespeeld, op haar derde Spelen. De beste van het universum op de Olympische parallelreuzenslalom! Glansrijk door de kwalificaties, tamelijk nonchalant maar winnend tegen Claudia Riegler, cool in het gevecht met Selina Joerg en koelbloedig op het moment suprême tegen de Russische Ekaterina Ilykhina: soms lijkt het allemaal zo simpel.

Goud voor Nederland op een niet-schaatsnummer. Laat het nog even tot je doordringen, zou ik willen adviseren. Precies zoals het kwartje bij Nicolien zojuist ook nog moest vallen, toen ze net over de finishlijn daverde. We zijn sinds vandaag, 26 februari 2010, een echte wintersportnatie. Natuurlijk moet men dat vandaag als gisteren lezen, want het is alweer de voorlaatste dag van het Vancouver-feest wanneer dit stukje online gaat. Maakt allemaal niet uit: de kleinste atlete van de Nederlandse selectie heeft de grootste prestatie van allemaal geleverd. Nummer één in de sneeuw. Daar kunnen Sven, Mark en Ireen niet aan tippen. Dat wil ik even kwijt.

Wahnsinn, zou ik haast zeggen.

Léon de Kort

TERUG