Sneeuwalarm

Ontvang gratis een sneeuwalarm per e-mail van jouw bestemming in aanloop naar je wintersport vakantie! De meldingen stoppen automatisch na je vakantie.

Een eigen skigebied runnen

Roel op 12 januari 2020· 6 reacties

Martijn Strijbos in zijn skigebied

Hij verpersoonlijkt de droom van iedere wintersportfanaat die gek is op pistekaartjes, liften en pistebully’s. Martijn Strijbos, afkomstig uit het Brabantse Rosmalen, runt sinds 2016 zijn eigen miniskigebied: het Spåtind Skisenter in Noorwegen. Op het forum van wintersport.nl deelt de inmiddels ‘Bekende Wintersporter’ middels vlogs geregeld zijn belevenissen. Afgelopen jaar was de BW-er even terug in Nederland en ik zocht hem op.

Geen verrassing

Het forumtopic dat Martijn Strijbos (41) op 20 november 2016 opende kreeg de naam ‘Spåtind skisenter: Mijn real life Skiresort Tycoon’. En zo is het in werkelijkheid echt. In het introductiefilmpje kondigt hij voor zijn net verkochte woning aan naar Noorwegen te verhuizen om daar een skigebied te gaan runnen. Hij heeft het skigebied gehuurd van een Noorse eigenaresse en mag er volledig zijn gang gaan. Voor Martijn ging daarmee een droom in vervulling. Als ik vraag hoe er in zijn omgeving op werd gereageerd, zegt hij dat het daar niet als een verrassing kwam. “Als iemand deze stap zou zetten dan is het Martijn”, was de reactie van mensen die hem goed kennen. Martijn is een doorgewinterde wintersporter, bezocht al tientallen skigebieden in de Alpen en is iemand die het avontuur niet schuwt. Zijn kennis over skiliften was gering maar met een elektrotechnische achtergrond durfde hij het aan om met zijn gezin naar Noorwegen te vertrekken. Niet in de laatste plaats omdat zijn vrouw ook een fanatiek wintersporter is.

Met een eigen skigebied ging een droom in vervulling

Noorse marktplaats

De Brabanders waren geen onbekende in Noorwegen; ze werkten en woonden al eens vlakbij Kvitfjell. Hun twee kinderen (nu 10 en 11 jaar oud) zijn daar ook geboren, maar uiteindelijk belandde het gezin weer in Nederland. Toen Martijn op finn.no, een soort Noorse Marktplaats, een skigebied in de aanbieding zag staan, begon het weer te kriebelen. Tijd voor een nieuw avontuur. Dat was Spåtind Skisenter. “Via internet een skigebied op de kop tikken klinkt heel exotisch, en misschien zelfs een beetje louche, maar hier in Noorwegen is dat niet ongebruikelijk. Vaak gaat het bij dit marktplaatsaanbod om kleine skigebiedjes die ontstaan zijn uit lokale verenigingen of eigendom zijn van een familie en daarna te koop worden aangeboden omdat er geen opvolger is. Net als bij Spåtind Skisenter,” vertelt Martijn. Het skigebied ligt op ruim twee uur rijden van Oslo en een klein uurtje van Lillehammer.

Een van zijn vlogs

Noorwegen huttenland

Spåtind Skisenter heeft drie sleepliften en zo’n 3 kilometer aan pistes. Voor Alpenbegrippen is dat ieniemienie, maar in Noorwegen geen zeldzaamheid. Martijn: “Dit soort skigebieden leunt op een relatief kleine groep vaste gasten en is, met uitzondering van de vakanties, vaak alleen in de weekenden open. Verreweg de meeste gasten hebben een hut onderaan de pistes. Noorwegen is dan ook een echt huttenland. Naast een vast woonhuis hebben veel Noren een tweede stulpje in een skigebied of aan zee.” Dit betekent dat er dus veel minder dagjesmensen langskomen in zo’n gebied. Het bijkomende nadeel is dat Martijn hierdoor sterk afhankelijk is van de weersvooruitzichten. “Een Noor beslist op woensdag al of hij in het weekend naar Spåtind komt. Zijn de weersvooruitzichten slecht, dan komt hij niet. Ook als het weer uiteindelijk meevalt.”

Keihard werken

Rijk word je als exploitant van zo’n skigebied niet, maar dat hoeft voor Martijn ook niet. Het is hard werken en hij en zijn vrouw doen bijna alles zelf: het uitbaten van het restaurant, liftonderhoud, deels de pistepreparatie en als er vraag is fungeert Martijn nog als skileraar. Vorig jaar heeft hij tevens een hotel gerund naast het skigebied, maar dat werd hem toch te veel.
Voor de pistepreparatie huurt hij een pistenbully in die ook de langlaufloipes spoort. Die komt echter niet langs voordat er een basis ligt van 50 centimeter sneeuw. Tot die tijd gebruikt hij zijn eigen materieel. “Ik heb een klein rupsvoertuig met daarachter een verzwaarde buis waarmee ik de pistes wals, en inmiddels heb ik ook een mini-pistenbully; een soort Snow Rabbit.” Door de juiste lijn te kiezen kan hij met dit materieel bij 15 centimeter sneeuw al een piste openen. Een echte pistenbully kopen en onderhouden is voor zijn skigebied niet rendabel.

Bij minimaal 50 centimeter sneeuw komt een pistenbully

Martijn en zijn vrouw doen bijna alles zelf in het skigebied

Zelfgemaakt snowpark

Het is dus veel werk, maar Martijn heeft er nooit spijt van gehad. Als ik hem vraag waar hij zichzelf over tien jaar ziet staan, zegt hij lachend: “Gewoon hier. Als ik naast de piste sta en ik zie dat mensen zich vermaken in mijn skigebied dan ben ik gelukkig.” Hij weet dat hij nooit zal kunnen concurreren met grotere Noorse skigebieden als Trysil en Oppdal maar dat hoeft van hem ook niet. Spåtind Skisenter is vooral gericht op families en dat vindt hij prima. Naast het normale pistewerk probeert de Brabander wel steeds wat nieuws uit. Zo heeft Martijn eigenhandig een klein snowpark aangelegd met behulp van boomstammen en andere natuurlijke materialen. En de afgelopen twee zomers heeft hij veel nieuwe bospaadjes aangelegd. In zijn vlogs laat hij zien hoe hij boompjes en struiken verwijdert om nieuwe leuke tree runs te maken. Op de vraag hoeveel van dit soort bospaadjes je mag maken, zegt hij dat veel is geoorloofd: “Ik kan binnen mijn terrein vrij mijn gang gaan, al probeer ik vooral oud en dood hout te verwijderen.” Inmiddels ligt er zo’n 13 kilometer aan bospaden waarmee je altijd weer terug kunt komen bij het dalstation van de lift.

Pistekaart van Spåtind Skisenter

Een nieuwe lift

In de toekomst komt er wellicht nog meer skibaar terrein bij als er een nieuwe lift wordt gebouwd. Op dit moment is de hoofdlift een stokoude sleper uit 1965. Veel storingen en mankementen kan Martijn direct oplossen maar soms is er een groter issue. Zoals afgelopen winter toen de kabel kapotging en hij per direct een nieuw stuk kabel nodig had. Dat luisterde heel nauw vertelt Martijn: “Er past maar één type op en die wordt niet meer geleverd. In een skigebiedje op anderhalf uur rijden hadden ze toevallig een stuk liggen waardoor ik maar een dag buiten bedrijf ben geweest. Ik heb toen heel veel geluk gehad, maar ook de nodige stress.”

Om de bedrijfszekerheid te vergroten zijn er plannen om een nieuwe lift te bouwen. Het bestemmingsplan daarvoor is al goedgekeurd. Het wordt geen stoeltjeslift. Martijn legt uit waarom: “De inspectie- en veiligheidseisen voor een stoeltjeslift zijn veel uitgebreider. Er is een stelregel die zegt dat je zeven liften nodig hebt voordat je een stoeltjeslift kunt runnen, mede omdat je de hele dag drie getrainde mensen beschikbaar moet hebben. Die heb ik niet.” De nieuwe sleeplift wordt naast het bestaande tracé gesitueerd en komt enkele tientallen meters hoger uit. Dat heeft twee voordelen: enerzijds kun je met de ski’s een stuk verder komen (zonder te prikken) waardoor het skigebied groter kan worden gemaakt. Anderzijds komt Martijn dan aan het totaal van 300 hoogtemeters qua aanbod. Dat klinkt net wat aantrekkelijker voor de buitenwereld. De lift wordt gefinancierd vanuit de verkoop van hutten. Naast het skigebied liggen op dit moment 1.000 hutten en daar moeten er nog 1.500 bijkomen. Op dit moment is hij met alle betrokkenen in gesprek over dit bouwproject.

Skigebied als crèche

Over de vraag wat mensen precies naar Spåtind Skisenter brengt, is hij duidelijk. Dat is voor het mooie, gevarieerde landschap en de ligging: “Ondanks dat we heel klein zijn, hebben we allerlei typen hellingen en daar proberen we met het park en onze paadjes het maximale uit te halen. Het skigebied fungeert daarnaast als een soort luxe crèche. Ouders laten hun kinderen hier vaak een dag skiën terwijl ze zelf gaan langlaufen of toerskiën. En daar springen we op in. Kinderen mogen bij ons bijvoorbeeld gratis limonade nemen in het restaurant.” Martijn heeft er vrede mee dat hij met deze baan voorlopig niet veel in de Alpen zal skiën. “Het kriebelt soms wel, maar ik heb met mijn gezin alles wat ik nodig heb. Ik ben er voor mijn gasten en mijn behoefte om zelf te skiën is daardoor minder geworden. Ik ben gelukkig als ik zie dat alles lekker loopt in mijn skigebied. Zelfs voor slechts twintig gasten op een dag ga ik nog met plezier open,” aldus de sympathieke minimagnaat.

Benieuwd naar Martijns miniskigebied? Check spatindskisenter.no of volg zijn vlogs op ons forum.

Roel
is sinds 2009 onze vertrouwde wintersportweerman en redacteur. Dagelijks schrijft hij over zon, sneeuw en achtergronden van de wintersport.

Plaats een reactie

JWWietsma12 januari 2020 · 11:29

Super cool en tof dat je zo je dromen najaagt. Ik zou het niet aandurven denk ik. Lekker ook dat je zelf kan bepalen en experimenteren.
Zou die berg aan de andere kant ook nog omlaag gaan of is het daar vlak?

dan5812 januari 2020 · 14:10

Sterk gezin met goede instelling blijkt.
Komt niet veel meer voor dat mensen gelukkig worden door anderen blij te maken en hierdoor je eigen zelf wegcijfert.
💪👌👏

Born to run. B.S.
MountainHugger12 januari 2020 · 16:50

Mooi verhaal om te lezen… Wat een avontuur.

Vaak knuffel ik de berg onvrijwillig....
Jeffvdv12 januari 2020 · 20:12

Gaaf hoor, ik volg zijn topic ook altijd met veel plezier 😃

🎿🌨 Just go with the snoW 🌨🎿
Marco_ski13 januari 2020 · 11:29

Mooi om te lezen! De vlogs zijn altijd leuk om te bekijken :)

Daffie13 januari 2020 · 13:00

super gaaf zeg!

Plaats een reactie